Het is juf Tineke Snijder van ‘school Walle’ (nu:van Maasdijkschool) die in 1945 op het idee komt om ter gelegenheid van de Sinterklaasviering iets voor de schoolkinderen te organiseren. Na de vijf nare oorlogsjaren wil ze de kinderen graag iets moois laten zien. Op haar initiatief wordt contact opgenomen met de overige vijf lagere scholen in Heerenveen. Het idee van een toneelstuk, door leerkrachten, voor de kinderen op te voeren, wordt door de collega’s met enthousiasme ontvangen. En in de herfst van 1945 beginnen de meesters en juffen en leden uit de oudercommissies van de verschillende scholen met de repetities van “Nofrita, de Woudprinses”. Eind november wordt dit sprookje voor het eerst opgevoerd in de grote zaal van de Schouwburg mét juf Snijder in de rol van Nofrita!

Een traditie is geboren, al ruim zestig jaar presenteert de Sint-Nicolaascommissie Heerenveen ieder jaar aan meer dan 3500 basisschoolleerlingen “het sprookje”.

De commissie, bestaande uit (oud-)middenstanders en vertegenwoordigers van scholen slaagt er dankzij de giften van de Heerenveense winkeliers, horeca en bedrijfsleven steeds weer in de jeugd met het Sinterklaassprookje een onbezorgde ochtend of middag aan te bieden. Bovendien maken vele kinderen zo op een speelse wijze kennis met het theater!

Belangrijk persoon in die commissie was Herman Tichelaar die in 1970 de regietouwtjes in handen neemt. Hij zal, tot ieders grote tevredenheid, 25 jaar de artistieke leider zijn van het gehele gebeuren.

Zijn opvolger Herman van der Baan, al 30 jaar sprookjespeler, mag van hem de scepter overnemen; tien jaar lang weet ook van der Baan het sprookje weer tot een succes te maken.

Benny Mulder, al jarenlang speler (tevens schrijver van het jubileumboek: “Van Nofrita tot Kneuzel ~ 1945~2004 - 60 jaar Sinterklaassprookje in Heerenveen”), is de huidige gedreven regisseur die zijn spelers tot grootse acteerprestaties weet te brengen.